... αφέλεια

…αφέλεια

kι αφού καλά κατάλαβα,

ανάσες παίρνω από το δρόμο

κι από του γείτονα

το «δήθεν», κατά λάθος ψέμα,

αναταράζω τ’ ουρανού το ασφαλές ξαστέρωμα.

Ξυπνώντας επανάσταση στο ρετιρέ του κόσμου·

και στη σχισμή του βράχου

φυτεύω τα κομμάτια μου

απ’ το διαμελισμό μου.

Δικάζομαι απ’ το «τίποτα»

παλαιό μου δημιούργημα

παρέτεινε η μορφή σου

κι από την παρενόχληση σαλεύει στο μυαλό μου

το αθώο μου ελάττωμα

τη φτώχεια σας ν’ αρνούμαι.

Καλύτερη η ασχήμια μου από τη διαφθορά σας

κι ας είναι αξεπέραστη αυτή η αφέλειά μου,

έμαθα να τη σέβομαι, κρατήστε τη βρωμιά σας,

για τα δικά σας έξυπνα, σιχαμερά μυαλά σας.

Γεωργία Παπαμιχαήλ

________________________________________________________

από τη συλλογή "από σιωπή" Εκδόσεις Χρήστος Ε. Δαρδανός

Ψηφιακή  Επιμέλεια - Προσαρμογή στο Blog: mataraga.kath

Με κορύ... φωσ... η

με κορύ... φωσ... η

για όσα δεν είπε η βροχή, δε θα μιλήσω.

Όμως, τι περισσότερο

μπορεί να σε πληγώσει

από λόγια υγρά σε μάτια ψεύτικα;

Ο κεραυνός δεν έφυγε, ζηλεύει τη σιωπή

και προκαλεί την τύχη

γδύνοντας την αλήθεια...

Γδύνοντας την αλήθεια, ο πόνος ερεθίζεται

και φτάνει στην κορύφωση,

εγωισμός και εκδίκηση.

Γεωργία Παπαμιχαήλ

________________________________________________________

από τη συλλογή "από σιωπή" Εκδόσεις Χρήστος Ε. Δαρδανός

Ψηφιακή  Επιμέλεια - Προσαρμογή στο Blog: mataraga.kath

Συν... ειδήσεις, συ-ν... αινέσεις

συν... ειδήσεις, συ-ν... αινέσεις

Sτο βυθό της γυάλας,

ο ένοχος, για τον τρελό χορό των κοχυλιών.

Φτερό που τρέχει, το υπερευαίσθητο στυλό.

Στα ακαθόριστα «μαζεύομαι»

δεν είμαι πια εδώ.

Των αινιγμάτων οι λύσεις,

πίσω απ’ το ράγισμα των πλευρών,

κρυφοκοιτάζουν

τις υπερσύχρονες συνειδήσεις

των κατά φαντασία

πολιτισμένων, δούλων.

Γεωργία Παπαμιχαήλ

________________________________________________________

από τη συλλογή "από σιωπή" Εκδόσεις Χρήστος Ε. Δαρδανός

Ψηφιακή  Επιμέλεια - Προσαρμογή στο Blog: mataraga.kath

κι ελεη... μοσύνη

κι ελεη... μοσύνη

έλα, έλα τις λέξεις να φυσήξουμε,

να πάν’ τα σύννεφα πιο πέρα.

Περίτεχνα, ν’ αλλάξουμε την καλημέρα

με θαυμαστικά και ποίηση

με μεταποίηση του «δεν αντέχω».

Μα πού ν’ αφήσω το «φοβάμαι»

για να μην το ξαναβρώ;

Ξέρω, οι απώλειες πονάνε...

Σ’ ένα κομμάτι που δε στάζει θα κρυφτώ

καραδοκώντας

μια φριχτή ελεημοσύνη, του «υπάρχω».

Γεωργία Παπαμιχαήλ

______________________________________________________

από τη συλλογή "από σιωπή" Εκδόσεις Χρήστος Ε. Δαρδανός

Ψηφιακή  Επιμέλεια - Προσαρμογή στο Blog: mataraga.kath

«Εν»... οχής

«Εν»… οχής

Άκου τι έχω τώρα να σου πω.

Εκείνο που το λεν «αθώο» οι πληβείοι

μη μου σκοτώνεις

από περίσσια υποταγή στην πονηριά

κι αν περπατώ

στα γιασεμιά προσκολλημένη,

μαζεύοντας ελευθερία

σ’ άρωμα γνώριμο,

μη μου σκοτώνεις το απλό,

απ’ το στερούμεθα

που τόσο δυσκολεύεσαι ν’ αφήσεις.

Δεν είν’ τα χρόνια μου μισά

γιατί έχω ακόμη και πιστεύω

υποψίες ενάρετων υποσχέσεων

κι αν σε ισόγεια μπορντέλα σε έχουν δέσει,

άκου στρατιώτη:

Με γιασεμιά η νύχτα έχασε το μαύρο

κι είναι λευκός ο νικητής

στη μέσα μου βεράντα.

Μες στα σκοτάδια

ένα αληθινό μου «νιώθω» τα βάζει με το θάνατο

και πάντα τον κερδίζει!

Γεωργία Παπαμιχαήλ

________________________________________________________

από τη συλλογή "από σιωπή" Εκδόσεις Χρήστος Ε. Δαρδανός

Ψηφιακή  Επιμέλεια - Προσαρμογή στο Blog: mataraga.kath

Σύν... ορα

Σύν... ορα

Περιπλανώμενη στα σύνορα

Πλαταιών και Καναρίων

το κόκκινο φουστάνι αναθυμούμαι.

Ανασηκώνω τα μανίκια, μονολογώντας,

ένα τρελό, παράλογο,

«άι στα κομμάτια».

Δεν είν’ για πέταμα τα τόσα «νιώθω»

αν θες, δεν είν’ για λίγα η ψυχή μου...

Προφυλάξου.

Έρχονται δύσκολες στιγμές για υποκριτές.

Πες την αλήθεια, πριν να χάσεις το φινάλε.

Θα μετανιώνουν πάντα

οι «κατά παράσταση» εραστές,

για τη χαμένη από πρόθεση

εμμονή στη γλύκα.

Γεωργία Παπαμιχαήλ

________________________________________________________

από τη συλλογή "από σιωπή" Εκδόσεις Χρήστος Ε. Δαρδανός

Ψηφιακή  Επιμέλεια - Προσαρμογή στο Blog: mataraga.kath

Κύκλους...

Κύκλους...

Λίγη μελαγχολία, 

λίγη υπεροψία,

λίγη ανοχή, λιγότερη αντοχή.

Σαρκαστικός ρομαντισμός; 

Μάλλον.

Γελάω με τα γεγονότα που περνάνε

και ξεγελάω αυτά που έρχονται

κάνοντας... την αφηρημένη.

Μήπως και ξεχαστεί ο πόνος στο στομάχι

κι αρχίσει να χωνεύει τον αντίλαλο του «ίσως», 

στάζοντας, 

λίγο απ’ όλα και λιγότερα.

Γεωργία Παπαμιχαήλ

________________________________________________________

από τη συλλογή "από σιωπή" Εκδόσεις Χρήστος Ε. Δαρδανός

Ψηφιακή  Επιμέλεια - Προσαρμογή στο Blog: mataraga.kath